نوگل من

حدود دو سال از جدایی من و پدرت می گذره.چیزهای زیادی عوض شده .کلا انگار همه ی زندگیمون تغییر کرده.

من و تو که حالا یه دختر خانم سیزده ساله هستی خیلی تلخ و شیرین ها و فراز و نشیب ها رو پشت سر گذاشتیم .تو شدی همدم و مونس همه ی لحظات زندگیم .تو هم نفیم هستی.

داشتن تو بزرگترین معجزه ی زندگی منه.

روز تولدم، روز مادر و کلا مناسبت هایی که به من مربوط می شه رو هیچ وقت فراموش نمی کنی و همیشه با گل و هدیه سورپرایزم می کنی .همه ی آرزو هام و خواسته هام در تو خلاصه می شه.محبت ناب رو تو بهم چشاندی .

عاشقانه دوستت دارم.

تو تمام مشکلاتی که داشتیم محکم و استوار کنارم موندی .ممنونم ازت نوگل زندگیم.

/ 3 نظر / 20 بازدید
محمد رضا

خیلی خوشحالم که دوباره نوشتی..بازم بنویس..مشکلات برا همه هست..یادت,باشه که خدا یه فرشته داده بهت که شاد باشی..ممنون